Category Archives: უცნაურობები

ბელმესის სახეები

სტანდარტული

1971 წლის 23 აგვისტოს ესპანეთის ერთ წყნარ  სოფელში,სადაც არასოდეს არაფერი ხდებოდა,მოხდა ისეთი ამბავი,რომელსაც  ათწლეულების განმავლობაშიც არ დაუკარგავს საზოგადოების ინტერესი.ეს ერთი პატარა,არაფრით გამორჩეული სოფელი,მსოფლიომ გაიცნო იმ ამოუცნობი ფენომენის წყალობით,რომელიც ცნობილი გახდა ბელმესის სახეების სახელით. … დღისა და ღამის გასაყარზე,როცა მზე ჯერ კიდევ არ მიმალულა ცის ტატნობიდან,მარიამ სამზადის კარი შეაღო და დაღლილი ნაბიჯებით მიაშურა აგიზგიზებულ ბუხარს,სადაც რკინის სამფეხზე შემოდგმულ ქვაბში ვახშამი მზადდებოდა.ქალი ქვაბისკენ დაიხარა რათა კერძისთვის ხის ჩამჩით ამოერია და უცებ ძლიერი თავბრუსხვევა იგრძნო.ხელით ბუხრის თავს დაეყრდნო, რათა არ წაეფორხილა.მოულოდნელად თითქოს იგრძნო,ოთახში მის გარდა კიდევ ვიღაც იმყოფებოდა.ზურგზე დაჟინებული მზერა ცხელი ტალღასავიოთ მოედო.ქალი დაიძაბა,თითქოს იატაკს მიეზარდა ფეხებით…. ნელა მოტრიალდა და ოთახს თვალი მოავლო.თვალებში შიში ჩადგომოდა… რა თქმა მის გარდა ოთახში არავინ იყო.მარიამ თავბრუსხვევა ისევ იგრძნო,თუმცა ამჯერად ყურადღება აღარ მიუქცევია;ისევ დაიხარა რათა კერძისთვის ამოერია.ის ურევდა ქვაბში ხის ჩამჩას და ცეცხლის ალის ანარეკლზე მისი დაღალული სახის ყველა კუნთი თითქოსდა თრთოდა განცდილი უსიამოვნო წამის შემდგეომ.შეგრძნება,რომ ოთახში მის გარდა კიდევ სხვაც იმყოფებოდა,არ შორდებოდა… ქალი მორჩა კერძის ამორევას,ის იყო ბუხრის თავს დაეყრდნო,რათა წამომდგარიყო,რომ გველნაკბენივით შეკრთა და ჩამჩა ხელიდან გაუვარდა… ბუხრის წინ,იატაკის ფილაქანზე,ზედ მისი ფეხების ქვეშ,ნელ-ნელა ისახებოდა ადამიანის სახე… belmez ქალი შინ მარტო იყო და ძალიან შეშინდა.მოწყვეტით დაეცა სკამზე და მთელს სხეულზე იგრძნო თუ როგორ დაუდგა შიშისგან თმები ყალყზე.მარიამ პირველი რაც გაიფიქრა,ის იყო,რომ ვიღაც უნიჭოდ ეხუმრებოდა.მიუახლოვდა ფილაქანზე გამოსახულ ადამიანის სახეს და ხელით შეეხო.აშკარა იყო,რომ ფილაქანის ზედაპირი რამე ზემოქმედების შედეგად არ იყო სახეცვლილი.არამედ,თითქოს და თავად ქვაში იყო სახე ჩახატული,თითქოს და ყალიბში ჩამოსხმული,მოზაიკასავით… … მეორე დღეს,როცა შინ დაბრუნებული მარიას ვაჟი – მიგელი გაეცნო საქმის ვითარებას,გადაწყდა,რომ ეს უნიჭო ხუმრობა უბრალოდ გაექროთ თავიანთი სახლის იატაკიდან და დაევიწყებინათ.თუმცა უამრავმა ცდამ ამაოდ ჩაიარა… ბელმესი პატარა სოფელია და ყველა ერთმანეთს იცნობდა იმ დროს.ამიტომ ელვის სისწრაფით მოედო ეს ამბავი მთელ სოფელს.აგორდა სხვადასხვა ჭორი: მავანმა იატაკზე გამოსახული სახე ქრისტეს სახედ შერაცხა,რომელიც სასწაულებრივად გამოსახა პერეირების სახლის იატაკზე;ზოგისთვის კი ეს სახე გარდაცვლილს ეკუთხვნოდა,რომელიც დიდი ხნის წინ ცოცხლად დამარხეს ამ სახლის საძირკველში. და 1971 23 აგვისტოს,პატარა სოფელ ბელმესში,სხვაზე აღარაფერზე საუბრობდნენ ადგილობრივი მაცხოვრებლები,მხოლოდ ფენომენზე,რომელიც ნამდვილად არ გავდა ხუმრობას. პერეირებს არ სურდათ მათ სახლის სამზარეულოში გამოსახული უცნაური გამოსახულება,მთელი სოფლის განხილვის საგანი ყოფილიყო და ყოველი ღონე იხმარეს,რათა იატაკის ზედაპირიდან მოეშორებინათ.როცა ვერანაირი საშუალებით ვერ მოახერხეს გამოსახულების წაშლა,მხოლოდ ერთი ხერხიღა დარჩა – წერაქვით ამომტვრევა და მთელი ფილაქნის დამსხვრევა ნაწილ-ნაწილ.ასეც მოიქცნენ.დაამსხვრიეს ძველი ქვის ფილაქანი და მის ადგილზე ახალი ცემენტის იატაკი დააგეს.ამით დაირწმუნეს თავი,რომ ერთხელ და სამუდამოდ განთავისუფლდნენ არასასურველი ნახატისგან.მაგრამ სწორედ აქ შეცდნენ ისინი. მარია გომეს კამარას ვაჟი,მიგელ პერეირა შემდეგს ყვება: miguel pereira ,,მინდოდა დედაჩემი მშვიდად ყოფილიყო,ამიტომ ავიღე წერაქვი და ამოვამტვრიე ბუხრის პირი,სადაც გამოსახულება ეხატა.იმავე დღეს,დაახლოებით საღამოს 10 საათზე ვივახშმეთ და შუაღამის პირველი საათი იქნებოდა როცა სამზარეულოში გავედი.გამოსახულება ისევ ისეთი სახით იყო ბუხრის წინ გამოსახული,როგორიც ფილაქნის ამომტვრევამდე.ზუსტად იმ სახით,როგორც ცნობილ ფოტოებზე არის აღბეჭდილი”. ბელმესში დატრიალებულ ჭორებზე,პრესაც დაინტერესდა.გაზეთები  ბელმესში მომხდარი უცნაური ფენომენის შესახებ სტატიებით და ფოტოებით აჭრელდა. gazeti2 gazeti3 gazeti4 gazeti1 საერთოდ,ჩემი თვალთახედვით,დღესაც კი,2014 წელს,ესპანელი ხალხი გამოირჩევა იდუმალებისადმი,მისტიციზმისადმი დიდი ინტერესით.განსაკუთრებით დიდი დაინტერესება იგრძნობა ამოუხსნელი,პარანორმალური მოვლენებისადმი.თითქოს და, ამ ხალხს ეს მიდრეკილება გენეტიკურად მოსდგამთ.და ამიტომ ჩემთვის ძალიან ადვილი წარმოსადგენი გახდა,თუ რატომ დაიძრა ხალხის ოკეანე პატარა სოფელ ბელმესში,მთელი ქვეყნის მასშტაბს ვგულისხმობ.მოდიოდნენ ესპანეთის სხვადასხვა კუთხეებიდან,გადიოდნენ ასობით კილომეტრს და თქვენ წარმოიდგინეთ,გარკვეულ თანხასაც კი იხდიდნენ იმ უცნაური მოვლენის საკუთარი თვალით სანახავად,რომელზეც ასე ყბადაღებით ალაპარაკდა ქვეყნის ყველა გაზეთი. პერეირების სახლის წინ გრძელი რიგები იდგა,სახლის სამზარეულოს ნახვის მსურველების უგრძესი რიგი.
xalxmravloba belmezshiროდესაც დამთვალიერებლის დიდი ინტერესი გამოვლინდა,სახლში შესვლა ფასიანი გახდა,როგორც ეს მუზეუმებში ხდება.
,,იძულებული გავხდით სახლის კარებთან ყოველ დღე მდგარიყო გუარდია ცივილის(პოლიცია) ორი თანამშრომელი.” – აცხადებს მიგელ პერეირა. – ,,ხალხი მზად იყო სახლის კარები ჩამოემტვრია,რათა შიგ შეეღწია და საკუთარი თვალით ენახა ბუხრის წინ,იატაკზე გამოსახული სახე”. ყოველ დღე, უზარმაზარი რიგები იყო ცნობისმოყვარე ხალხისა სახლის წინ;ხოლო სახლში,ცემენტის იატაკსა და კედლებზე ახალ-ახალი სახეები იკვეთებოდა.თავდაპირველად,ულვაშიანი კაცის სახის მერე(რომელიც პირველი გამოისახა ბუხრის წინ),კედელზე გამოისახა ქალის სახე,რომელსაც გაოცებული თვალები,ფართოდ გაღებული პირი ჰქონდა.მას მოჰყვა პატარა,ბავშვების სახეები,ასევე ფართოდ გახელილი თვალებით და ღია პირით.მნახველს შეგრძნება გაუჩნდებოდა,რომ კედლებე გამოსახულ სახეებზე პანიკური შიში იყო აღბეჭდილი. მოწმეები აცხადებდნენ,რომ სახეები ყოველდღიურად იცვლიდნენ ფორმას.ერთ დღეს რომ ერთნი გამოისახებოდნენ,მეორე დღეს სახე სრულიად შეცვლილი ჰქონდა ყველა მათგანს.თითქოსდა,ყოველდღიურად იზრდებოდნენ ის ბავშვები,ასაკი ემატებოდათ,ბერდებოდნენ და მერე ქრებოდნენ კედლების ზედაპირებიდან.მერე კი ისევ ახალი,უცხო სახეები ჩნდებოდნენ და პროცესი ისევ ისე მიმდინარეობდა – იზრდებოდნენ,ბერდებოდნენ და ქრებოდნენ ხალხის თვალწინ.თითქოს ამ სახეებს ჰქონოდათ სიცოცხლე,თითქოს ცოცხალი არსებები ყოფილიყვნენ. ეს იყო ძალიან შთამბეჭდავი სანახავი,ემოციის გარეშე ვერ ნახავდა ადამიანი.განსაკუთრებით დრამატული სიუეტი იყო მათთის,ვინც ყოველდღიურად აკვირდებოდა ამ პროცესებს.თავად პერეირების სახლის ბინადარნი,მათი მეზობელ-ნათესავნი და ახლობლები,რომლებიც მერე მედია საშუალებებში იძლეოდნენ ინტერვიუებს ამოუხსნელი ფენომენის შესახებ.
შეიქმნა კონტროლის სისტემა,რომელიც დაკომპლექტებული იყო ხელისუფლების წარმომადგენელი ავტორიტეტული პირებით.სევილიის და მადრიდის საგამოძიებო დეპარტამენტმა,გუარდია ცივილმა(პოლიცია) და ბირთვული ენერგიის საბჭომ,მობილიზება გაუწიეს პროექტს,გამოეკვლიათ და კვლევების განმავლობაში თვალყური ედევნებინათ რა ხდებოდა სინამდვილეში პერეირების სახლში.
პირველ რიგში სამზარეულოს იატაკზე,ბუხრის წინ გამოსახული ულვაშიანი მამაკაცის სახე იქნა გამოკვლეული.ცემენტის ფილაზე საღებავის ან რამე სხვა სახის მასალის ზემოქმედების კვალი ვერ აღმოაჩინეს.
იმ დროისთვის ყველაზე თანამედროვე აპარატებით იკვლევდა ბირთვული ენერგიის საბჭოს ექპერტი.ხაენის გუბერნატორმა განახორციელა კვლევა,რომელიც ადგენდა ჰქონდა თუ არა რადიაქტიული ენერგიის გამოვლინებას ადგილი სახლის ტერიტორიაზე.თუმცა კვლევებმა არ დაადასტურეს ეს ვარაუდი.პერეირების ოჯახი დაამშვიდეს – მათი საცხოვრებელი რადიაქტიულად საშიშ ზონაში არ მდებარეობდა.სამეთვალყურეო პროექტში მონაწილე ავტორიტეტულმა პირებმა საბოლოო დასკვნაც გააღერეს – აფიორას არ ქონდა ადგილი პერეირების ოახის მხრიდან და რომ ისინი პასუხისგებაში არ მიეცემოდნენ.მაგრამ სახლი,როგორც გამოძიების კვლევის ადგილი,გადამოწმებულ უნდა ყოფილიყო – რამდენიმე ექსპერტის აზრით,ენიგმის პასუხი იატაქვეშ იყო დამალული.
სახლის იატაკის გათხრებმა დრო და ენერგია წაიღო.სამზარეულოს იატაკი არაერთგზის იქნა გადათხრილი.ამოთხრილ მიწას იქვე,იატაკზე ყრიდნენ და მიწის ზვინები სამზარეულოს ჭერს ატანდა სიმაღლით.
სებასტიან ფუენტეს ლეონმა,რომელიც გუფს ხელმძღვანელობდა,უარი განაცხადა გათხრების გაგრძელებაზე.მისი სახე ნათლად გამოხატავდა მის ემოციებს – იატაკის ფილებქვეშ,მიწის სიღრმეში ადამიანების ძვლები აღმოაჩინეს.ბავშვების ძვლები,რომელთა არც ერთი თავის ქალა არ აღმოჩნდა დანარჩენი ძვლების გვერდით.

Advertisements

ძველი სასაფლაოს ბინადარნი

სტანდარტული

ამ პოსტში,ესპანური ლუდის ,,სან-მიგელი” (ცივ-ცივი და უალკოჰოლო :დ) თანხლებით მინდა ვისაუბრო ესპანეთში,ქალაქ მალაგაში არსებულ ერთ ძველ სასაფლაოზე,რომელიც ცნობილი გახდა იქ განვითარებული დაუჯერებელი ამბებით და რომელიც  გახლავთ (უცნაური დამთხვევით) სან-მიგელის სახელობის.(წერის დროს შევცნიშნე ეს უცნაური დამთხვევა და არ შემეძლო არ აღმენიშნა. :დ )
მაშასადამე,დავიწყოთ ამ სასაფლაოს დაარსების ისტორიის თხრობით.
სან-მიგელის სახელობის სასაფლაო ქალაქ მალაგის  ცენტრიდან არც თუ ისე შორს და არც მთლად გარეუბანში მდებარეობს. თანამედროვე სტილის მრავალსართულიან საცხოვრებელ სახლებს  შორის,თითქოს და უადგილოდ ჩაჩრილი ეს მიწის ნაკვეთი,სადაც სამუდამო განსასვენებელი უპოვიათ გარდაცვლილთა ნეშტებს – ხელოვნების ნიმუში ძეგლებით, მონუმენტებით არის მჭიდროდ დაკომპლექტებული.ისე რომ,ლამის ,,ნემსის ჩასაგდები ადგილი” არ არის დარჩენილი საფლავებს,აკლდამებს შორის.სასაფლაო 1810 წელს იქნა გახსნილად გამოცხადებული და იმ დროინდელი არისტოკრატიისთვის ამ საპატიო ადგილზე სამუდამო განსასვენებლად კურთხეული.
19 საუკუნის დასაწყისში,ესპანეთის სამხრეთში არსებულ ქალაქს ინდუსტრიული აღმავლობის პერიოდი ედგა.ამ პერიოდში აღორძინდა მრეწველობა,რამაც ქალაქის რამდენიმე ბინადარს დიდი ფინანსური და იერარქიული წარმატება მოუტანა.სრულიად უტიტულო,მაგრამ მდიდარი ადამიანები ქალქის და ქვეყნის არისტოკრატიას დაუნათესავდა და ამ კავშირებმა წარმოშვა ახალი ე.წ. ,,ნაღები” საზოგადოება,რომელიც მდიდარ საქმოსნად გარდაქმნილ,ჯიბეგამოფხეკილ მუშადან დაწყებული –  გრაფებით და მარკზებით დასრულებულ  მე-19 საუკუნის ესპანეთის და კერძოდ ანდალუსიის არისტოკრატიას წარმოადგენდა. მათ შექმნეს იმ იერსახის მთავარი  ნაწილი,რაც დღესაც ამშვენებს ამ ზღვისპირა ქალაქს.ერთი დიდი სოფლიდან შექმნეს უზარმაზარი ინდუსტრიული ქალაქი.
ბევრი რომ არ გამიგრძელდეს ქალაქის განვითარების ისტორიის შესახებ,აქ დავამთავრებ იმ გრანდიოზული ღონისძიებების შესახებ თხრობას,რაც იმ დროინდელმა არისტოკრატიამ შექმნა ქალაქისთვის.დავუბრუნდები  ქალაქისთვის.დავუბრუნდები სასაფლაოს თემას და განვაგრძობ იმ ამბის თხრობას,რისთვისაც ეს მცირედი წინასიტყვაობა წავუმძღვარე.სან-მიგელის სახელობის სასაფლაო გახდა საბოლოო ნავსაყუდელი იმ საზოგადო მოღვაწეთა,ვინც ზოგადი სახით ზემოთ მოვიხსენიე  მეცხრამეტე საუკუნის ქალაქის ,,ნაღებ საზოგადოებად’’..სწორედ მათი განსასვენებელი გახდა ეს პატარა კიუთხე ქალაქისა,სადაც დღეს ტურისტული  ვიზიტები მიმდინარეობს და  რაც ქალაქის ერთ-ერთ ისტორიულ-კულტურულ ძეგლად არის მიჩნეული თავისი მდიდრული აკლდამებით და საგვარეულო სამარხებით.(ქვემოთ ჩემს მიერ გადაღებულ ფოტოებსაც შემოგთავაზებთ).
სასაფლაოს ტერიტორიაზე არის პატარა სამლოცველო ტაძარი,სადაც დაარსების დღიდან მრავალი წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა საეკლესიო ღონისძიებები,წირვა,მწუხრის ლოცვები,პარაკლისები და ა.შ.სამლოცველოს ემსახურებოდნენ სასულიერო პირნი – მღვდელი,ბერები და ჰყავდა დარაჯთა გუნდიც.თავისი არსებობის მანძილზე,რამდენიმე მღვდელი სიცოცხხლის უკანაკსნელ წუთებამდე ემსახურებოდნენ პატარა ტაძარს და სასაფლაოს ტერიტორიაზე არიან დაკრძალულნი.
ამამად სამლოცველოს თავისი ფუნქცია გაუქმებული აქვს.ღვთისმსახურება აღარ მიმდინარეობს და უმეტეს წილად ახურული გახლავთ.ზოგ ქრისტიანულ დღესასწაულზე იხსნება მხოლოდ,ისიც დილის საათებში.
ვინაიდან,როგორც უცხოელი დამთვალიერებლისთვის,ასევე ადგილობრივი მცხოვრებლებისთვისაც დიდი ინტერესის ობიექტს წარმოადგენს სან მიგელის სახელობის სასაფლაო,დღემდე ემსახურება მას რამდენიმე პიროვნება.1987 წელს გარდაცვლილი მღვდელის შემდგომ,სამლოცველო ჩააბარეს  ბერს,სახელად ხოსეს.მღვდლის გარდაცვალების შემდგომ,ბერი დაბინავდა სამლოცველოს გვერდით არსებულ სენაკში და მთელ დროს დღემდე სასაფლაოს ტერიოტორიაზე ატარებს.ის გიდის და ეკლესიის მეთვალყურის როლებს ერთდროულად ითავსებს.ათასობით დამთვალიერებელი იცნობს ძმა პეპეს(ხოსეს შინაურული სახელი) მისი აქ მოღვაწეობის მანძილზე.ის ყველას მიმართ ზედმიწევნით ყურადღებიანი,მჭერმეტყველი,დაუზარელი და მეგობრულია,ამიტომაც მოიპოვა სასაფლაოს მუდმივი დამთვალიერებლის პატივისცემა და სიყვარული.ჩემთანაც  მეგობრული დამოკიდებულება აქვს(ამდენჯერ შეხვედრის მერე,დავმეგობრდით.მე და ჩემმა მეუღლემ სამხარზეც დავპატიჟეთ,რაზეც სიამოვნებით დაგვთანხმდა).

ანაბიოზი ,კრიოგენიზაცია (criogenizacion) – კაცობრიობის მარადიული ოცნება

სტანდარტული

კაცობრიობის არსებობის მანძილზე,ყველა სურვილზე მაღლა იდგა და დღესაც დგას მარადიული სიცოცხლის უნარი.მჩხიბავები,მაგები,თვითმარქვია შარლატანები,ალქიმიკოსები და ვინ მოთვლის კიდევ ვინ,კვებავდნენ გულუბრყვილო ადამიანების წარმოსახვას მარადიული სიცოცხლის მინიჭების ილუზიით.თუ კი რამ არსებობს ადამიანის არსებობაში ეჭვგარეშე,ეს არის ორი რამ,რასაც ვერ შეცვლის ადამიანის ვერც ნება,ვერც ინტელექტი და ვერც ფიზიკური ძალა.ეს არის დაბადება და გარდაცვალება.
21-ე საუკუნეში ადამიანს ისევე ეშინია სიკვდილის,როგორც ათასი,ხუთი ათასი თუ ათი ათასი  წლის წინ.
პლანეტა დედამიწაზე ყველაზე ადრეული კულტურის წარმომადგენელი პირველყოფილი ,გამოქვაბულის ადამიანიც კი, მის მიერ გამოქვაბულის კედლებზე დახატულ პრიმიტიულ ნახატებში  დაუშრობელ ინტერესს გამოხატავს სიკვდილის შემდგომ ცხოვრებაზე.კაცობრიობის ისტორიას,განვითარებასთან ერთად კვალდაკვალ სდევს სიკვდილის ენიგმისადმი როგორც შიში,ასევე ინტერესი.მეცნიერებაში წარმატებული წინსვლების მიუხედავად,ვერ იქნა და ვერ ამოხსნა ადამიანმა სიკვდილის საიდუმლო.დღემდე,განვითარების მწვერვალზე მყოფმა ადამიანმა ვერ შეძლო გაგება,თუ რა ხდება გარდაცვალების მერე.

ყველა ცივილიზაციის,ნებისმიერი დროის ადამიანისთვის ამოუხსნელი იყო ეს ფენომენი.არის უმარავი ფაქტები და დოკუმენტური მასალა ისტორიის,არქეოლოგიის,ანთროპოლოგიის და ა.შ. მიერ აღმოჩენილი/შესწავლილი,(ძველი საბერძნეთის,მესოპოტამიის,ეგვიპტის,რომის,მაიას ტომის,ინკების იმპერიის და ა.შ. ტერიტორიებზე)სადაც,იეროგლიფებსა თუ ფრესკებში ნათლად არის გამოხატული,იმ ეპოქის ადამიანის დაუოკებელი  ინტერესი  სიკვდილის ფენომენისა და სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლის  არსებობის შესახებ.

და გრძელდება ასე.
დღევანდელმა ადამიანმა აითვისა კოსმოსი,გააღწია ატმოსფეროს მიღმა,ფეხი დაადგა შორეულ პლანეტებს.მან აითვისა დედამიწა.დღევანდელ ადამიანს ხელეწიფება წინასწარ გაიგოს და დაადგინოს საკითხები,რომლებიც ეხება ბუნების ძალების კონტროლს.შეუძლია მეცნიერებაზე დაყრდნობით იმსჯელოს და განიხილოს უამრავი საკითხი რაც ცვლის და შეცვლის მომავალს.შეუძლია აკონტროლოს და საკუთარ ნებაზე მართოს უამრავი ურთულესი მექანიზმი,შეუძლია სათავისოდ გამოიყენოს ტექნიკური მიღწევები და გაწვრთნილი ძაღლივით მართოს რობოტი.შეუძლია მედიცინა იმ დონეზე განავითაროს,რომ ავადმყოფი განკურნოს და მომაკვდავ ადამაიანს გაუხანგრძლივოს სიცოცხლე.მაგრამ სიკვდილის შეჩერება ვერ ისწავლა ადამიანმა.ვერც იმის გაგება შეძლო,თუ რა ხდება მაშინ,როცა დგება სიცოცხლის უკანასკნელი წამები.ვერ გაიგო რა ემართება სხეულს,როცა უკანასკნელ ამოსუნთქვას განახორციელებს.სიკვდილის საიდუმლო,ისევ ნამდვილ ამოუცნობ ცნებად დარჩა ადამიანისთვის.არ ვიცით რა ხდება  გარდაცვალების მერე და არც ის ვიცით,ხდება თუ არა რამე საერთოდ.ამ თემაზე ვიცით იმდენი,რამდენიც გამოქვაბულის ადამიანმა. 🙂

მაგრამ გამოჩნდა ადამიანების ჯგუფი,რომელთაც ახალი სიტყვა წარმოთქვეს სიკვდილის თემაზე და მას კრიოგენიზაცია(criogenizacion) უწოდეს.
აშშ-ში  უკვე ორმოცი წელია  არსებობს ფონდი Alcor რომელიც რეალურად ახორციელებს გარდაცვლილთა სხეულების ,,გაყინვას” ერთ დღეს მათთვის სიცოცხლის დაბრუნების პირობით.
ევროპასა და ამერიკაში არის ასობით ოჯახი,ვინც სასოებით ელოდება  ერთ მშვენიერ დღეს თავიანთი ნათესავებისთვის სიცოცხლის დაბრუნებას.

,,გაყინული” ადამიანების სხეულები მოთავსებულია მეტალის ცილინდრებში და ინახება  ტემპერატურაზე ნულს ქვემოთ 199 გრადუსი.ამ პროცესის თეორიის თანახმად ამ ადამიანებს მეორე შანსი ეძლევათ სიცოცხლის დაბრუნების,შანსი მკვდრეთით აღდგომის.

გარდაცვლილი ადამიანის სხეული ელოდება წლების ან საუკუნეების მერე სიცოცხლის დაბრუნებას,რაც დამოკიდებულია მედიცინის და მეცნიერების წარმატებაზე მომავალში,რამდენად მიაღწევენ განუკურნებელი ავადმყოფობების განკურვნის გზებს.ამ იმედით მათ გადაწყვიტეს საკუთარი სხეული ,,დაემარხათ” ,,ყინულის” სასაფლაოზე.ანაბიოზის პროცედურის შემდეგ პირველი ნაბიჯი არის ადამიანის გაცოცხლება(,,გალღობა” გაყინული მდგომარეობიდან) და მეორე ნაბიჯი არის იმ უკურნებელი სენისგან განკურნება,რამაც გამოიწვია სიკვდილი,როგორიცაა მაგალითად კიბო და შიდსი.

(გაგრძელება იქნება)

ლიზი ბორდენი

სტანდარტული

Lizzie_Borden_Poem_by_skypies
1892 წლის 4 აგვისტო არაფრით იქნებოდა სხვა დღეებისგან გამორჩეული ფოლ რივერის მცხოვრებთათვის,რომ არა ბორდენების ოჯახში დატრიალებული ტრაგედია.ტრაგედია,რომელსაც მოდევნო 121 წლის მანძილზე არ დაუკარგავს ხალხის ინტერსი – მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.
გათენდა ჩვეულებრივი დილა.ფოლ რივერის ხმაურიანი და სისხლსავსე ცხოვრება ჩვეულ რიტმს უბრნდებოდა ღამის მშვიდი ფშვინვის შემდეგ.
მეორე ქუჩის ნომერ 92-შიც ჩვეულებრივ შეხვდნენ დილას,როგორც საქმიანი და შეძლებული ადამიანის ოჯახს შეეფერებოდა.
ოჯახის უფროსი,შუახნის ასაკს გადაცილებული მისტერ ენდრიუ ბორდენი,დილაადრიან გაემართა ქალაქის ცენტრში მდებარე ბანკში,შემდეგ კი ფოსტაში,რამდენიმე ამანათს დასაგზავნად.საქმების მოგვარებისთანავე დაბრუნდა შინ,დაგვიანებული საუზმის მისაღებად.დილის 10:45 წუთი იყო ზუსტად.
დილის საქმეებზე სირბილით დაღლილი მრ.ბორდენი სახლის დაბლა სართულზე,მისაღებ ოთახში დივანზე ჩამოჯდა თვალის მოსატყუებლად – სანამ შინამოსასმახურე საუზმეს მოუმზადებდა და გვერდითა სასადილო ოთახში მოუხმობდა სუფრასთან.
ზუსტად ნახევარ საათში,სახლში ჩვეულებისამებრ დასადგურებული მყუდროება შემზარავმა კივილმა დაარღვია.
მრ.ბორდენის სისხლში მცურავი გვამი საკუთარმა ქალიშვილმა ლიზიმ დივანზე იპოვა.
გვამი ისეთ მდგომარეობაში იყო მოთავსებული დივანზე,თითქოს მრ.ბორდენი წამოწოლილი ისვენებდა,როდესაც მას მოულოდნელად დაესხა თავს მომხვდური და თავის ქალაზე 11 დარტყმა მიაყენა ბასრპირიანი საგნით.
Andrew dead 1
მრ.ბორდენის თავის ქალა ავტოფსიის შემდეგ:
Andrew skull
საქმის აღძვრის შემდეგ,დაკითხვის ოქმში ბორდენების შინამოსასმახურე ბრიჯიტ სალივანი იხსენებს:დაახლოებით დილის 11 საათისთვის  ეძინა სახლის ზედა სართულზე – თავის ოთახში,როცა შემოესმა ლიზის ყვირილი,რომელიც მას მოუხმობდა.როდესაც ძახილზე მიირბინა,ლიზიმ განუცხადა,რომ ვიღაცამ მამამისი მოკლა.
ლიზის ყვირილზე მოცვივდნენ მეზობლები და ოჯახის მეგობრები ლიზის დამშვიდებას ცდილობდნენ.სწორედ ამდროს მოახლემ და ერთ-ერთმა მეზობელმა ალის ჩერჩილმა სახლის მეორე სართულზე სტუმრების მოსასვენებელ ოთახში აღმოაჩინეს მისის ები ბორდენის გვამი.გვამს თავის ქალა ჩამსხვრეული ჰქონდა 19 დარტყმით,სავარაუდოდ მისის ბორდენიც იმავე იარაღით იქნა მოკლული,რითაც მისი მეუღლე.
images

Abby Borden (003)
მისის ბორდენის თავისქალა ავტოფსიის მერე:

Abby Borden (005)
Abby autopsy

Abby skull

სწრაფად გახმაურდა პატარა ქალაქში საზარელი დანაშაულის ამბავი.

ადგილობრივ გაზეთში გამოქვეყნდა განცხადება,სადაც დები ბორდენები 5000 დოლარს სთავაზობდნენ მას,ვინც მკლელის შესახებ ინფორმაციას მიაწვდიდა.

ტრაგიკულად გარდაცვლილთა დაკრძალვიდან ორიოდ დღე იყო გასული.

ორმაგი მკვლელობის გამოძიებას  ქალაქის პოლიცია ჩაუდგა სათავეში.მკვლელობის მოტივი,მკვლელობის იარაღი,დამნაშავის კვალი,დამატკიცებელი საბუთები – ამ საქმის გამოძიების დეტალური მიმდინარეობა ჩვენთვის უცნობია.ფაქტი ერთი იყო – პოლიცია შეუდგა დამნაშავის ოჯახშივე ძებნას.

ბორდენის ოჯახის დანარჩენი ორი წევრი თავიდანვე გამოირიცხა ეჭვმიტანილთა სიიდან.მკვლელობის მომენტში ბორდენის უფროსი ქალიშვილი,ლიზის უფროსი და ემა,ქალაქგარეთ იმყოფებოდა.ხოლო სტუმრად მყოფი ბიძა ჯონ ვ.მორსი ქალაქში იყო გასული საქმიან ვიზიტზე.

პოლიცია მოახლესაც თუ გამორიცხავდა(რომელსაც არცთუ სანდო ალიბი ქონდა),როგორც ჩანს ერთადერთი ეჭვიტანილი მხოლოდ ლიზი რჩებოდა.ლიზი დააპატიმრეს 11 აგვისტოს,თუმცა ის თავს უდანაშაულოდ მიიჩნევდა
სასამართლო დაიწყო ლიზის დაპატიმრებიდან 10 თვის შემდეგ.

აქტი,ბრალის წაყენების შეახებ:

LA_ACU~1

 

ცნობილი არის ფაქტი – გამოძიებისას სარდაფში აღმოჩენილ იქნა ტარმომტვრეული ნაჯახი.
the hatchetEl hacha (001)
იყო ეჭვი(თუმცა არ დამტკიცებული – რადგან ნაჯახზე სისხლის კვალი არ აღმოჩნდა)რომ ამ იარაღით იყო ცოლ-ქმარი ბორდენები დახოცილი.იმ დროში არ იყო თანამედროვე საშუალებების მიხედვით დანაშაულის გახსნის შესაძლებლობა.ამიტომაც ნაჯახი ვერ გამოდგა ნივთმტკიცებად.
ვერ იქნა აღმოჩენილი დამნაშავის სამოსი,რომელიც ასევე ერთ-ერთ ნივთმტკიცებად იქნებოდა გამოყენებული ბრალდებულის წინააღმდეგ.თუმცა მკვლელობებიდან რამდენიმე დღის შემდეგ მოახლემ დაინახა თუ როგორ წვავდა ლიზი ბორდენი თავის ლურჯ კაბას სამზარეულოს დიდ ღუმელში.

მკვლელობის მოტივად რა ვერსია გამოდგებოდა?

იყო რამდენიმე.

ვერსია პირველი_ ფული.დებს ცუდი ურთიერთობა ჰქონდათ დედინაცვალთან.იპოქონრიკ,მესაკუთრე ბუნების ქალთან,რომელსაც დები ცილს წამებდნენ ქალიშვილების წინააღმდეგ მამის ამხედრებაში,რათა ისინი მამას მემკვიდრეობის გარეშე დაეტოვებინა.რეალურად დები არც მამასთან იყვნენ სიამტკბილობაში.მისგან მუდმივად შევიწროვებულნი იყვნენ.მამა ცუდი ხასიათის,მკაცრი კაცი თავისფლად ცხოვრების საშუალებას ართმევდათ.განსაკუთრებით ლიზის.40 წლამდე სახლიდან მამის ნებართვის გარეშე ვერ გადიოდა.მამა სახლის ყველა კარებს დაკეტილს ტოვებდა, რათა ლიზი სახლიდან ჩუმად არ გასულიყო.მამის და დედინაცვლის დახოცვა იოლი გზა იყო მდიდარი მემკვიდრეობის მისაღებად.დედინაცვალიც აუცილებლად უნდა ჩამოეშორებინა გზიდან,რათა მემკვიდრეობის გამყოფი არავინ ყოფილიყო,მით უმეტეს ოჯახსითვის ,,უცხო”.

იყო მეორე ვერსიაც.ლიზიმ მამა და დედინაცვალი დახოცა ეპილეფსიის შეტევის დროს და არ ახსოვდა მის მიერ ჩადენილი დანაშაული.თუმცა მკველობის იარაღი და სისხლის კვალი არ არსებობდა.(ზემოთ ნახსენები ნაჯახი გავიხსენოთ რომ არ მიიჩნიეს მკველობის იარაღად).

გაიჟღერა მკველობის მოტივის მესამე ვერსიამაც.დანარჩენ ორთან შედარებით ბევრად უფრო ძლიერმა და მას ქალის სახელი ერქვა_ნენსი ო’ნილი.ულამაზესი ახალგაზრდა ქალი,რომელზეც ლიზი თავდავიწყებით იყო შეყვარებული და რომლის საიდუმლო საყვარელიც ბევრი წლის განმვალობაში იყო.ეს ვერსია გულისხმობს,რომ მამამ გაიგო ქალიშვილის ლესბოსური სიყვარულის ისტორია და სასტიკი რეაქცია ქონდა.ლიზიმ მოუსავლეთს გაისტუმრა მამა,რათა თავი დაეღწია მამის დესპოტიზმისგან,რომელიც ემუქრებოდა,რომ  ყველა ხერხით ეცდებოდა ლიზის და თავისი ახალგაზრდა შეყვარებულის დაცილებას. დედინაცვლის მკლელობა ლოგიკური გაგრძელება იყო ამ გეგმის.

ნენსი ო’ნილი,ლიზის საყვარელი:

Nancy O'Neill, amante de Lizzie

 

…სასამართლო გაიმართა 1893 წელს.25 აგვისტოს ლიზი ბორდენი უდანაშაულოდ სცნეს.ყველა სამხილი(რომლებიც რეალურად უგულვებელყოფილი იქნა სასამართლოს მიერ)მიუთითებდა ლიზი ბორდენის დამნაშავეობაზე.ნაფიც მსაჯულთა ოცდაერთივე წევრმა ლიზი დამნაშავედ სცნო,მაგრამ ტრიბუნალს დომინირებდა ქალაქის მოსახლეობა,რომელსაც ლიზი ბორდენი უდანაშაულოდ მიაჩნდა.

სასამართლოს პარალელურად ქალაქში დიდი ვნებათაღელვა სუფევდა.გაზეთები დაუღალავად აშუქებდნენ სასამართლოს მიმდინარეობას,ხოტბას ასხამდენ ეჭვმიტანილს.ქალაქის მოსახლეობა გმირ ქალად რაცხდა ლიზი ბორდენს,ყველას სჯეროდა მისი უდანაშაულობის.ეკლესიაც კი მის მხარეს იჭერდა.ასევე რელიგიური ორგანიზაციები,ფემინისტთა ჯგუფები და ა.შ.

როდესაც სასამართლოს სხდომაზე ვერდიქტი ხმამაღლა წაიკითხეს,ლიზი მუხლებზე დაეცა,ხელით ხის თეჯირს ჩაეჭიდა,თავი ზედ დააყრდნო და აქვითინდა:,,შინ წამიყავნეთ”.

ვერდიქტი:

El veredicto

სასამართლოს დარბაზში აპლოდისმენტები და მილოცვები გრიალებდა.

გამართლებული ლიზი ბორდენი ყველა მხრიდან იღებდა მოლოცვებს.სასამრთლოს შენობიდან გამოსულს პუბლიკა დიდი სალმით და ოვაციებით შეეგება.ლიზი ბორდენი გაზეთების პირველი გვერდების ვარსკვლავი გახდა.

სასამართლო კი მოიგო,მაგარამ ლიზი იყო ერთადერთი,ვისაც შეეძლო მშობლები დაეხოცა.

მამის სივდილის შემდეგ  ქონებიდან მან 250.000 დოლარი მიიღო მემკვიდრეობით.რომლითაც მოგვიანებით შეიძინა სახლი,სადაც დარჩენილი 34 წელი გაატარა.

რა იყო ის უგულვებელყოფილი სამხილები?

სასამართლოს წინაშე ლიზი არ დაეთანხმა გამყიდველს,რომელმად გაიხსენა,რომ ლიზიმ ორჯერ შეიძინა ციანიდის მჟავა.ლიზიმ განაცხადა რომ მწერების საწინააღმდეგოდ გამოიყენა.
ასევე არაფრად ჩააგდეს მოახლის ჩვენება,რომელმაც განაცხადა:მკვლელობების მომდევნო კვირა დღეს,ლიზიმ დაწვა ახალი კაბა,რომელიც დასვრილი იყო ,,საღებავით”.მოახლეს არაფერი უკითხავს,ლიზიმ თავად მოახსენა,რომ გარდერობს აწესრიგებდა.

ისიც შორს იდგა სიმართლისგან,რომ ლიზი აცხადებდა –  მკვლელობის დროს იმყოფებოდა ფარდულში..ისეთ გაუსაძლის სიცხეში რამდენიმე წუთიც ვერ გაძლებდა ადამიანი იქ.თანაც ფარდულის დამტვერილი იატაკი არ მოწმობდა უახლოეს წარსულში იქ ძეხორციელის ყოფნას.

ამ ყველაფრის ფონზე,ლიზი ბორდენი მაინც გაამართლეს.

ამ დროისთვის ჯერ კიდევ ბობოქრობდა ტალღა – ქალთა გასამართლების და დასჯის წინააღმდეგ გამოდიდონენ.რომელიც აგორდა მას შემდეგ,რაც წლებით ადრე ჩამოახრჩვეს ახალგაზრდა ქალი,რომელიც 5 თვის ორსული იყო.

ბორდენის საქმე ოფიციალურ ორგანოებში ჩაიფარცხა,მაგრამ ხალხი დიდი ხნის განმავლობაში არ ივიწყებდა ტრაგიკული და სასტიკი მკვლელობის ისტორიას.თუმცა ლიზისადმი ბრბოსკეთილგანწყობა,მისდამი ხალხის სიძულვილმა შეცვალა.ლიზის სიცოცხლის ბოლომდე შერჩა სასტიკი,ნაჯახიანი მკვლელის სახელი.

თუმცა ვინ იცის?იქნებ არც იყო მისი ჩადენილი?

მისი ცხოვრების წესის შემხედვარეს,ეჭვი გაგიჩნდება,იქნებ და მართლაც უდანაშაულო იყო?

სიმართლე კი ის არის,რომ სიბერე გაატარა  მარტოხელამ,ყველა ნათესავისგან და მეგობრისგან დავიწყებულმა.იყო წყნარი,კეთილი მოხუცი,რომელიც იცავდა და იფარებდა უპატრონო ცხოველებს.ლიზი 1923 წლამდე ცხოვრობდა თავის დასთან ერთად.

ლიზი ბორდენი გარდაიცვალა 1937 წელს და და ტოვა ქონება საქველმოქმედო ღონისძიებების დასაფინანსებლად.სიკვდილამდე იყო დამცირებული ერთ-ერთ ლექსში,რომელიც ყველაზე სასტიკ ლექსადაა ცნობილი.

“Lizzie Borden took an axe
And gave her mother forty whacks.
And when she saw what she had done,
She gave her father forty-one”.

სიკვდილის მერე თავისი საცოვრებლის ეზოში გაჩნდა მოკრძალებული საფლავის ქვა,რომელზეც მხოლოდ ეს წარწერაა გაკეთებული,თავისი სახელის და გვარის ნაცვლად:

Tumbas (004)

 

 

ფოტოსურათები:

ლიზი ბორდენი 19 წლის ასაკში.

Lizzie Borden (002) Lizzie Borden (003)

Lizzie Borden (004)Diapositiva48

ბოლო ფოტო სასამართლოს მიმდინარეობის პერიოდშია გადარებული.

 

 

ლიზი ბორდენის საძინებელი.

RECMAR~1

 

ემა ბორდენი,ლიზის და.

Emma Borden

მსხვერპლი:

ლიზი ბორდენის დედინაცვალი ები დაფრი და ლიზის მამა ენდრიუ ბორდენი:

Abby Borden (001) Andrew Borden (001)

 

შინამოსასმახურე ბრიჯიტ სალივანი:

Bridget Sullivan

 

ბორდენების სახლი 1892 წელს:

La casa (001) La casa (002)

 

მისტერ და მისის ბორდენების საფლავი:

Tumbas (001)

 

ხელბორკილი,რომლითაც დააპატიმრეს ლიზი ბორდენი.

El arresto (003)

ლიზი  ბორდენის ხელმოწერა ციხეში რეგისტრირების დროს:

El arresto (004)

 

ლიზი ბორდენის ხელნაწერი ერთ-ერი დოკუმენტის ორიგინალი:

La letra de Lizzie

 

სასამართლოს დარბაზი და ნაფიც მსაჯულთა ჯგუფი:

El juicio (001) El juicio (002)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

კორტიხო ხურადო – დაწყევლილი ფერმა

სტანდარტული

  

ლეგენდა თუ რეალობა

ამ სტატიაში მინდა ერთ უცნაურ ადგილზე ვისაუბრო,რომელმაც პირადად ჩემში დიდი ინტერესი გამოიწვია.ყველაფერი დაიწყო იმით,რომ მე და ჩემი მამიდაშვილი ქალაქგარეთ სასეირნოდ გავედით.მანქანაში ვიღაც ესპანელი მომღერილის ჩემთვის ზედმეტად რომანტიული ჟანრის სიმღერა ,,იღვრებოდა”.თუმცა გასაპროტესტებლად ვგრძნობდი ხმა არ ამოეღებოდა – მანქანის მფლობელს მოსწონდა როგორც ჩანს ეს ჟანრი.

მოკლედ,გავცდით ქალაქ მალაგის სანახებს  და მივუახლოვდით კორტიხო ხურადოს.თავისი იდუმალი,ნისლში შებურული და საკმოად მისტიური ,,ეფიერენსის გამო”,მე ვიკითხე რა იყო ეს ნანგრევები.

კორტიხო ხურადო ავტომაგისტრალიდან:

კორტიხოს შესასვლელი,წინა ხედი:

მამიდაშვილმა სიცილით მითხრა,რომ მაგ სახლში ბინადრობს ,,ფანტაზმა’’.

რასაკვირველია ეს პირველივე ნათქვამზე არ დავიჯერე და ჩავეკითხე,ხუმრობდა თუ მართალს ამბობდა.მითხრა,რომ ხალხი ასე ამბობს.

ეს დღე რა თქმა უნდა იყო მაშინ,როცა ეს-ესაა პირველად დავდგი ფეხი ესპანეთის მიწაზე და ის-ის იყო მას მაცნობდნენ.მის მერე ბევრმა წყალმა ჩაიარა და აი, ერთ დღეს ისევ მოვხვდი იმ მხარეში,სადაც ეს ძველი ფერმა მდებარეობს.ისევ დამაინტერესა მისმა წარსულმა და შინ დაბრუნებული შევუდექი ინტერნეტში ამ სახლის ისტორიაზე ინფორმაციის შეგროვებას.

ასევე მინდა აღვნიშნო,რომ კორტიჯო ხურადოს ისტორია ადგილობრივ მაცხოვრებლებში(მალაგელებში) საკმაოდ პოპულარულია და რამდენადაც გასაკვირი და ღიმილის მომგვრელი არ უნდა იყოს,მათ სჯერათ ამ სახლში ,,ფანტაზმის” რეალურად არსებობისა.

არსებეობს უამრავი ჭორი ამ სახლის შესახებ.ერთ-ერთი გავრცელებული არის – თითქოს რომელიღაც ძლიერი ქვეყნის უმდიდრეს ბიზნესმენს სურდა ამ ნანგრევების შეძენა და მის ადგილზე უზარმაზარი სასტუმროს წამოჭიმვა უნდოდა,მაგრამ ესპანეთის მთავრობამ(?)ადგილობრივი თითმმართველობის ორგანოებს ნება არ დართო ამ მიწის ნაკვეთის სხვა ქვეყნის მოქალაქეზე გაყიდვისა.და ამჯამად არის სახლი სავალალო მდგომარეობაში.

თუმცა თინეიჯერები,განსაკუთრებით კი პანკისა და გოთიკის მიმდევარი ახალგაზროდბა თავს მარტოდ არ აგრძნობინებს სახლს და ხშირ-ხშიორად აწყობენ ,,dark’’ ფართებს სახლის ტერიოტრიაზე.სვამენ,ბალახეულს ეწევიან,ნარკოტიკსაც აგემოვნებენ და აქვთ ერთი ორომტრიალი ხოლმე ღამ-ღამობით.

მოკლედ გადავიდეთ კონკრეტულად სახლის ისტორიის გაცნობაზე.

კორტიხო ხურადოს ფერმა განლაგებულია ბორცვზე,ქალაქ მალაგის შესასვლელთან.ამ ადგილს ეწოდება კამპანილის ხეობა,რადგან ორი მდინარის(გუადალჰორსე და კამპანილა) შესართვათან მდებარებოს.

არ არსებობს არანაირი ოფიციალური მონაცემი ამ სახლის ყველა მეპატრონის შესახებ,თუმცა მაინც საყოველთაოდაა ცნობილი რომ კორტიხო ხურადო აშენდა მე-19 საუკუნის შუა წლებში.მას ჰყავდა უამრავი მფლობელი,ექიმები,მეურნეები,ბიზმესმენები…შენობა არის  გოთური სტილის,აქვს 365 ფანჯარა(ფანჯრების ამ რიცხვს თავისი ლეგენდა აქვს ცალკე.თითქოს წელიწადის დღეების მიხედვით აუშენებია სახლის ნაწილები – ამ სახლის თავდაპირველ მეპატრონეს.იმიტომაც აქვს სახლს 365 ფანჯარაო,ამბობენ.),უამრავი კარი,ვერანდები,ღრმა სარდაფები და სარდაფებიდან მდინარისკენ გამავალი გვირაბები.ამჟამად ის ოფოციალურად ეკუთვნის კომპანიას – Mirador de Campanillas,რომელიც სამომავლოდ გეგმავს სასტუმროს აშენებას,თუმცა ამჟამად უსახსრობის გამო ეს გეგმა გაურკვეველი ვადითაა გადადებული.

ბნელით მოცული ლეგენდა ტრიალებს კორტიხო ხურადოს ირგვლივ.

მისი პირველი მფლობელი ჰერეიდას ოჯახი გახლდათ.

ჰერედიების ოჯახის ერთობლივი ფოტო:

ჰერედიას ოჯახი კორტიხო ხურადოს მისაღებ ოთახში:

მანუელ ავგუსტინ ჰერეიდა მალაგაში ცნობილი იყო როგორც ბიზნესმენი.ტომას((?)სავარაუდოდო ძმა) და მანუელ ჰერედიები  გოგონებს,რომელთა ასაკი 18-21 იყო – იტყუებდნენ სახლში,აუპატიურებდნენ,მათი თანდასწერბეით ატარებდნენ სატანურ რიტუალებს და ბოლოს ხოცავდნენ გოგონებს.არსებობს ვერსია,რომ მათი გვამები სამზარეულოს ქვეშა სარდაფებში იყო დამარხული.არის სხვა  ვერსიაც,რომ  არსებობს სარდაფებიდან მდინარის მიმართუებით გამავალი გვრიაბები.ამ ვერსიის მიხედვით გვამები გაჰქონდათ გვირაბებით და პირდაპირ მდინარეში ყრიდნენ.ასევე გვირაბები აკავშირებდათ მეზობელი მემამულის სახლთან,რომელიც ვინმე მარკიზ ლარიოსს ეკუთვნოდა.ვარაუდობენ რომ მარკიზიც იღებდა მონაწილეობას ჰერედიების ,,მხიარულებაში”.

ეს ფოტო აღნიშნავს ლარიოსისა და ჰერედიას ოჯახების ახლო მეგობრულ ურთიერთობებს:

მიაჩნიათ, რომ ჰერედიას ოჯახი მასონთა ლოჟის წევრი იყო.რის გამოც მისი ოჯახის წევრების კათოლიკურ სასაფლაოზე დაკრძალვის უფლება ფაქტიურად წართმეული ჰქონდათ.

რამდენიმე წლის წინ იქნა აღმოჩენილი,რომ თავის დროზე ჰერედიების ოჯახის კუთვნილება ყოფილა მალაგაში მდებარე წმ.ავგუსტინეს სახელობის ეკლესია,რომელიც  მასონთა მაშინდელი ლოჟის მფლობელბაში ყოფილა სინამდვილეში.

რა თქმა უნდა ეს ყველაფერი ლეგენდების დონეზე რჩება,ვინაიდან არ არსებობს არავითარი ოფიციალური წყარო ზემოთ მოყვანილი ამბების მტკიცებულბად.

მაგრამ მოდით განვაგრძოთ ისტორიის თხრობა.

იმ პერიოდის პოლიციის ოფიციალური 1890 და 1920 წლების ჩანაწერების თანახმად,მდინარის მიმდებარე ტერიტორიაზე,კორტიხო ხურადოს მახლობლად 5 გოგონას ნეშტი აღმოაჩინეს.ვითომ უბრალო დამთხვევას ქონდა ადგილი?საქმე ისაა,რომ მიმიდებარე ტერიტორიაზე მაცხოვრებლები ყოველთვის ჩიოდნენ ახალგაზრდა გოგონების უგზო-უკვლოდ გაუჩინარების შესახებ,ესეც აღნუსხულია იმ დროინდელი პოლიციის ოფიციალურ ჩანაწერებში.ცნობილია რომ მე-19 საუკუნეში მსგავსი მოვლენები მთელი ევროპის მასშტაბით იყო შენიშნული,თუმცა განსაკუთრებით საფრანგეთსა და ინგლისში.(ესეც ლეგენდების დონეზე).სადაც ჰქონდათ უმაღლესი განათლება მიღებული ჩვენს ტომასს და მანუელს ჰერედიებს.

საქმეში დევს მოწმე ვინმე მანუელ მარტინის ჩვენებაც,რომლის მიხედვითაც ის უარყოფს ყოველგვარი ნეშტების არსებობას გვირაბებში – კორტიხო ხურადოს ტერიტორიაზე. ამავე საქმეში ჩადებული  სხვა  პირის ჩვენება იტყობინება, რომ გვამები ნაპოვნი იყო სახლის სარდაფში.მაგრამ არ არის არავითარი ოფიციალური წყარო ან  მტკიცებულება რაც ამ ჩვენებებს დაამტკიცებს.ეზოში,სახლის შესასვლელთან არის სამლოცველო,რომლის იატაკიც დაფარული ყოფილა  მჭიდროდ მოკირწყლული ფილაქანით.ეს ფილაქანი არებულ იქნა და მის სიღრმეში აღმოჩნდა ღრმა ჭა,ჩასასვლელი კედელში ჩასენებული კიბით.იყო ვერსია,თითქოს ამ ჭაში  გვამებს.მაგრამ ამ ვერსიის სისწორე ეჭვქვეშ დგას ისევე როგორც სხვა დანარჩენი ვერსიებისა,იმიტომ რომ ეს მესამე ვერსია მაშინდელი გამოძიებსითვის როგორც ჩანს იდუმალებით  მოცული დარჩა.

ჰერედიების ოჯახი იყო კიდეც ეჭვმიტანილი გოგონების გაქრობის საქმეში,მაგრამ ყველა მტკიცებულება და სარჩელი ელვის უსწრაფესად ქრებოდა.როგორც ვარაუდობენ,ჰერედია თავის გავლენასა და ფინანსებს იყენებდა,რათა თავიდან აეცილებინა სამართლის წინაშე პასუხის გება.მას გავლენიანი მეგობრები ინგლისსა და საფრანგეთსი ჰყავდა,როგორც ვარაუდობენ მასონები.

როგორც მოხალისე პარაფსიქოლოგები იუწყებიან,ამ სახლის კედლებში ჩაგუბებულმა ტანჯვამ და ტკივილმა,გამოწვია გამოუცნობი ენერგეტიკული ველის წარმოქმნა,რომელიც იწვევს იმ პარანორმალურ მოვლენებს,რომელზეც საუბრობს დღესდრეობით ირგვლიმ მცხოვრები მოსახლეობა და გავლით მყოფი დამთვალიერებელი.

2010 წლის სექსტემბერში,პარანორმალური მოვლენების გამოძიების ჯგუფი ,,La Puerta del Más Allá y GIPMU’’ესტუმრნენ კოტრიხო ხურადოს,რათა გამოეკვლიათ ის უცნაური ხმები,რომელზეც საუბრობდნენ თვითმხილველნი-იქ მოსეირნე ახალგაზრდობა და მეზობლად მცხოვრები მოსახელობა.თვითმხილველები საუბრობდნენ გასროლის ხმებზე,უცნაური არსებების ხილვაზე,მკვერთ შუქზე  და სხვა უცანურ ფენომენებზე,რომელთაც ისინი ახსნას ვერ უძებნიდნენ.და ეს პარაფსიქოლოგებით და შესაბამისი აღჭურვილობით შეიარაღებული ჯგუფი ღამისთევით მიადგნენ კორტიხო ხურადოს იდუმალებით მოცულ სახლს.

პარაფსიქოლოგები შემდეგ საუბრობდნენ თუ როგორ გამოეცხადათ რამდენიმე სხვადასხვა გოგონა და უთითებდა მათ თუ სად იყო მათი ნეშტები დამარხული.თუმცა შესაბამისი აღჭურვილობის მუხედავად ვერაფერი იქნა ამ ჯგუფის მიერ ნაპოვნი და გამოკვლეული.დღემდე იდუმალებითაა მოცული კორტიხო ხურადოს ისტორია.

ამ სახლის ტერიტორიაზე გამოკვლევების მიზმნით უნებართვოდ შესვლა არის აკრძალული და არსებობს სპეციალური ლიცენზია,რომლის გარეშეც კანონდარღვევად ითვლება კორტიხო ხურადოს ტერიტორიაზე პარაფსიქოლოგიური  კვლევითი სამუშაოების ჩატარება.

*      *      *

ინტერნეტ სივრცეში გავრცელებლია პატარა ისტორია 5 თინეიჯერზე,რომელთაც გადაწყვიტეს სპირიტუალური სეანსი ჩაეტარებინათ ღამით კორტიხოში.მათ წაიღეს სპეციალური დაფა,ერთ-ერთ ოთახში გაფინეს საბანი,აანთეს სანთლები და სულების გამოზახებას შეუდგნენ.

თავიან არასერიოზულად უდგებოდნენ საკითხს,ხოლო როცა სანიშნემ გაურკვეველი ასოების მითითება დაიწყო,ახალგაზრდები ვერ არკვევდნენ თუ რა იწერებოდა დაფაზე და ბილწი სიტყვებით იგინებოდნენ. მერე კი შეცბნდნენ თურმე.ერთ ერთი მათგანი ეკითხება:

,,ვინ ბრძანდებით?’’

სანიშნეზე გამოსახულმა ისარმა ასო-ასო დაწერა სიტყვა ,,ე-ლ-ე-ნ’’.

მეგობრებმა გადახედეს ერთმანეტს და ერთმა ანიშნა,საუბრის გაგრზელებაზე,იმას ვინც კითხვა დაუსვა.

,,რამდენი წლის ხარ?’’

,,12’’ –  დაწერა ისრიანმა სანიშნემ.

,,რატომ ხარ მკვდარი?’’

,,მათ მომკლეს.’’

,,შენ ამ ფერმის მფლობელთა ერთ-ერთი მსხვერპლთაგანი ხარ?’’

,,გატაცების.’’

გვერდითა ოთახნიდან უცნაური, ყრუ ხმები მოწვდა მათ ყურს და იგრძნეს,თითქოს იმ ოთახიდან სიცივე მოდიოდა.

ყველას შეეშინდა და ოთახში დარჩენა აღარ უნდოდათ.

,,შენი მონაწილეობით ატარბდნენ ისინი რიტუალებს?’’

,,მეტიც’’

სხვებიც იყვნენ იქ შენთან ერთად?’’

,,გოგონები’’

,,როდის მოხდა ეს?’’

,,არ ვიცი’’

,,სად დაგმარხეს?’’

,,უკანა ეზოში’’

,,რა სიღრმეზე?’’

,,4.’’

,,მეტრზე?’’

,,დიახ.’’

,,აქ მარტო ხარ?’’

,,არა.’’

,,გვითხარი სად ხართ ზუსტად და გიპოვით’’

,,მიგანიშნებთ.’’

მოულოდნელად გაჩერდა ის,ვინც კითხვებს სვამდა.მიუხედავად მათი მცდელობისა არ შეშინებოდათ,ისინი თავზარდაცემულნი იყვნენ.ნელ-ნელა ადგნენ და თანდათანობით გაიკრიფნენ ოთახიდან.გადაწყვიტეს ექპერიმენტი ჩაეშალათ და ოთახი დაეტოვებინათ.მათ უკვე პანიკა ეწყებოდათ.დაეშვნენ კიბეებზე და დაინახეს თუ როგორ განათდა ოთახი,რომელშიც ცოტა ხნის წინ ისხდნენ.ყველანი  თავქუდმოგლეჯილნი გამორბოდნენ სახლიდან გამოსასვლელი კარებისკენ. ზოგი ფანჯრებიდან,ზოგი კარებიდან გაცვივდნენ და უკან აღარასოდეს დაბრუნებულან.